Verbazen

Ik blijf me verbazen over waar je toe in staat bent. Dat je meer kunt dan je denkt ook al denk je dat je het niet in je hebt. Voor dit stukje, mijn eerste bijdrage aan deze site, ging ik gedachten terug naar het verloop van mijn hardloopcarrière. Ik kwam erachter dat ik mijn eerste lustrum mag vieren! Ik loop al 5 jaar. En ook, 5 jaar pas!

Ik weet nog dat ik begon op m’n gympies en in een oude joggingbroek. Mijn grote rondje was vijf kilometer, 2 keer per week. De eerste uitdaging was met collega’s een tienkilometerloop doen. Als een berg zag ik ertegenop. Het was de dubbele afstand als ik tot nu toe had gelopen. Ik ben de kilometers gaan opbouwen en heb de loop goed kunnen voltooien, niet wetende dat ik het jaar daarop een hele marathon zou lopen. Überhaupt had ik daar nog nooit aan gedacht. Als ik weleens bij toeval wat lopers tijdens een marathon zag passeren, vond ik het er nogal meelijwekkend uitzien. En opeens liep ik daar zelf en ervoer ik hoe hard werken het is om 42 kilometer te lopen, hoe kapot je aan het einde kunt zijn en hoe fijn het is als mensen je dan aanmoedigen.

 

Toch vielen de nadelen in het niet bij de voldoening die ik haalde uit het doel en de trainingstructuur. Het gaf mijn leven een prettig houvast en ik merkte dat ik zowel geestelijk als lichamelijk sterker werd. Stress had geen vat op mij en m’n hele lijf vormde zich naar het lopen. Het jaar daarop liep ik drie marathons waarin ik het lopen ook koppelde aan goede doelen. En iedere keer kon ik een nieuw persoonlijk record neerzetten. De volgende marathon is in 2010 en ik verheug me er nu al op.

 

Als ik zo terugkijk, verwonder ik me. Over hoe het zo is gekomen en over hoe het zo is gelopen. Bovenal ben ik trots omdat ik mijn grenzen heb verkend en verlegd en heb gekozen voor mijn gezondheid.

Vijf jaar hardlopen: bloed, zweet en tranen heeft het me gekost en wat een gezondheid, plezier en buitenlucht heeft het me opgeleverd. Op naar de 10!